به طبابت مىگذرانيده است . معروف‌ترين اثر هاتف ، ترجيح‌بند عرفانى او است كه براستى در نهايت استادى گفته و قصايد و غزلياتش نيز نمونهء ذوق سرشار و مهارت اين شاعر گرانمايه است . هاتف از جمله شعراى انجمن ادبى مشتاق است كه در نهضت ادبى اصفهان شركت داشته و در منسوخ كردن سبك هندى سهمى بر عهده گرفته . ديوان اشعارش ، كه محتوى غزليات و قصايد و رباعيات او است ، مكرر به طبع رسيده است . مجمر اصفهانى - سيد حسين طباطبايى ، متخلص به مجمر و ملقب به مجتهد الشعرا ، از شعراى گرانمايه و تواناى قرن دوازدهم و اوايل قرن سيزدهم است . زادگاهش زواره از قراى اردستان از نواحى اصفهان است . علوم ادبى را در جوانى فراگرفت و به مجمعى كه به دستيارى نشاط در اصفهان تشكيل شده بود ، وارد گرديد . با نشاط انس و الفتى تام داشت . پس از چندى اقامت در اصفهان ، عزم سفر كرد و به تهران مسافرت نمود و سرانجام به دستگاه فتحعلى شاه بار يافت و از طرف وى مهربانىها و اكرام‌ها ديد و ملقب به مجتهد الشعرا گرديد . شعرش روان و بىپيرايه است و در غزل يكى از بهترين مقلدان سعدى است و بسيارى از غزل‌هاى سعدى را استقبال كرده است . ديوانش را بيشتر قصايد مجمر تشكيل مىدهد و در قصيده از انورى و خاقانى و معزّى پيروى كرده است . گذشته از آن در ديوانش هزل و هجو و قطعه هم زياد ديده مىشود . يك مثنوى هم دارد كه به سبك تحفة العراقين خاقانى است . در لغز هم دست داشته و مفرداتى نيز مانند مفردات صائب داشته است . وفاتش در جوانى در سال 1225 اتفاق افتاد و مزارش در قم واقع است . والهء اصفهانى - آقا محمد كاظم والهء اصفهانى از شاعران معروف اواخر قرن دوازدهم و اوايل قرن سيزدهم اصفهان است . وى از بزرگان شعر و ادب خوشنويسى در اواخر زنديه و اوايل قاجاريه بود . واله از علوم عربى و صرف و نحو و عروض و بديع و قافيه و معارف الهى و عرفان و حكمت